NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Za kogo zabijamy?
EGIPT, 1942
Za kogo giniemy?
Za świat, jaki znaliśmy?
Czy za świat, jaki chcemy znać?
Posłuchajcie. To tak proste, że to jakiś żart.
„Celem rządu,
tak w wojnie, jak w pokoju,
nie jest chwała dla rządzących, tylko szczęście zwykłych ludzi”.
Zwykłych ludzi.
To my.
Walczmy za siebie.
Churchill zakazał czytania tego raportu.
Pieprzyć Churchilla.
Przeczytaj.
Czas zgładzić olbrzymy.
Nim tu przyjechałem…
nie byłem świadom ogromu świata.
Myślałem, że są tylko wioskowe festyny…
i śluby z sąsiadką.
Choć na to oczywiście się cieszę.
Człowiek tak wiele może zdziałać.
Trzeba o tym pamiętać.
Zamierzasz kandydować?
Ja też.
Zgładzić olbrzymy!
- Zgładzić olbrzymy! - Zgładzić olbrzymy!
RAPORT BEVERIDGE’A
IZBA GMIN, 1945
Panie, Boże sprawiedliwości i prawdy…
obdarz króla i jego rząd,
parlamentarzystów i wszystkich piastujących odpowiedzialne stanowiska
łaską roztropności.
- Amen. - Amen.
Panie Fenton.
Jeszcze się nie znamy.
Marcus Winn. Jestem whipem partii.
Mam wiadomość od premiera.
Ma pan głosować za akceptacją warunków amerykańskich pożyczek.
Są skandaliczne.
Pańska debiutancka mowa była triumfem.
Sedno Raportu Beveridge’a wygłoszone z werwą.
Edukacja, mieszkania, szpitale…
Jeśli pan Attlee ma zrealizować choć część naszych ambitnych reform,
musimy przyjąć pieniądze i warunki USA.
Inaczej spuścizną tego rządu
będzie kraj umierający z głodu oraz…
Nie, to wszystko. Kraj w głodzie.
- Żebracy nie wybrzydzają. - Nie jesteśmy żebrakami.
Ależ owszem. Klęczymy w wyblakłych garniturach.
Nie ma co się oszukiwać.
- USA… - Czy należy budować państwo opiekuńcze?
Na to trzeba funduszy.
A szeregowi parlamentarzyści pragnący reform
nie powinni stawiać się w złym świetle,
zwłaszcza jeśli obecnie są szanowani.
Premierowi podobała się pańska mowa.
Zyskał pan jego uwagę.
Proszę korzystać.
Nie musisz mówić.
- Słuchaj go, a dostaniesz stołek? - Rozmawiał z wami?
Usłyszał: „Jebać Amerykanów i ich jebane pożyczki”.
Wspominał o twojej mowie? Moja ponoć się nie spodobała.
Nie wspominał o niej.
Przy takim oprocentowaniu ta pożyczka
może krótkoterminowo zażegnać kryzys,
ale w dłuższej perspektywie, od teraz aż do roku 2000,
bylibyśmy na łasce rządu USA
i musieli spłacać po 70 milionów funtów rocznie.
Jak mamy zachować niezależność jako dłużnicy?
Dzień dobry.
Gdzie Peter?
Niedługo wróci.
Na razie musi wystarczyć ten brzydszy.
Dokąd pojechał?
Nie mogę powiedzieć.
Miał być moim łącznikiem.
To moja praca. Peter ma teraz inne zadania.
Jeśli to problem,
omówisz to z nim później.
Kiedy przeniesienie do Kancelarii?
Panują surowe zasady. Pośpiech wzbudziłby podejrzenia.
Nikt cię nie podejrzewa. Mają cię za…
wolnego ducha, który zaznaje przygody w Whitehall,
zanim wyjdzie za mąż.
Ale ty jesteś agentką i masz misję.
Bądź kreatywna.
Dobrze. A co jest w Kancelarii Premiera?
Rosyjski szpieg.
W samej Kancelarii?
Tak.
Francja pada łupem komunistów.
Niemcy Wschodnie, Polska, Rumunia…
Taka fala zainteresowania komunizmem…
to nie przypadek.
To owoc rosyjskiego geniuszu…
w umieszczaniu wszędzie szpiegów i podżegaczy.
Także w Imperium Brytyjskim, także w twoim rządzie,
także w Kancelarii Premiera,
gdzie trzymane są sekrety spraw państwowych i nuklearnych.
Skąd pan wie, że kogoś mają?
Miałaś poprzednika.
Kogo?
Co mu się stało?
Najpierw przeniesienie.
Jak się masz?
Dobrze.
Usiądzie pan?
Mam pytanie.
Dlaczego się zaciągnąłeś?
Wielu z nas odnosiło wrażenie,
że jeśli wykażemy się w wojsku,
poprawi się nasza sytuacja w kraju.
Wierzysz w to?
Z tego, co słyszę, nie.
Ludzie zabijają.
Czasem bo są bohaterami i walczą z nazistami…
a czasem bo są dupkami.
Chcą kogoś powiesić i tyle.
Zabiłem kogoś.
Mogę powiedzieć dlaczego.
Powiem, jeśli chcesz.
Ale ja jestem biały, ty czarny,
więc niby czemu miałbyś mi wierzyć?
Trzymajmy się twardych faktów.
Mam w mieszkaniu trupa.
Musisz pomóc mi się go pozbyć.
Jeśli mi pomożesz, zapłacę.
Co ci szkodzi?
Wiarę w Boga chyba straciłeś.
BIBLIA
Wybacz, jeśli byliście blisko.
Nie byliśmy.
Dlaczego?
Nie jestem panną…
ani nie gram w squasha, więc…
nie było szans.
Pójdziemy nocą.
Ma pan tego więcej?
A co?
Potrzebuję pracy.
Rozumiem, co pan robi. I po co panu ta dziewczyna.
Nikt jej nie zauważa.
Mnie tak samo.
Ludzie rozmawiają przy mnie, jakby byli sami.
Ale ja jestem.
Słucham.
Widzę.
Niezłe przebranie.
KOCHANA MAMO, DZIĘKUJĘ ZA LIST…
Prosiłbym, aby spróbowała pani jeszcze raz.
Jest nieźle, jak na pierwszy szkic.
Mam zastrzeżenia do wniosku, że sosna to idealny budulec.
- Tak jest. - Tak pani twierdzi,
ale wniosek wygląda na dosyć pochopny,
bo zapomina pani o świerku, jesionie…
W koloniach mamy dostęp do cyprysów.
Przepraszam.
Nie ma za co.
To pani pierwszy raport.
- Dokąd to? - Do Kancelarii Premiera.
Proszę się wpisać.
Nie jestem mężatką i nie planuję tego zmienić w najbliższej przyszłości,
więc nie zorganizowałam tego spotkania z powodów osobistych.
A ja jestem tu z powodów osobistych.
Zwolnić mnie, bo mój mąż wraca do domu?
Czy Kancelaria Premiera to odpowiednie miejsce
na takie dyskusje, panie Quick?
Owszem, panie Stephens,
ponieważ ja je zwołałam.
Dziękuję za tę uwagę.
Panowie, duch naszych czasów wymaga gruntownej odbudowy.
Tak!
Pozwólcie kobietom w niej uczestniczyć.
Odbudowa jest ważna. Ale ważne jest też odrodzenie.
Znieśliśmy zakaz pracy zamężnych kobiet na czas wojny,
ale pań mężowie wracają do domu.
Jak panie wiedzą, poświęcili oni na wojnie
więcej niż panie.
Będą potrzebowali pań uwagi. Zasłużyli na nią.
Straciliśmy przerażająco wiele dzieci.
Kobiety nie służą tylko do rodzenia dzieci.
Proszę posłuchać.
Pracujące mężatki będą tylko przeszkadzać.
Będą musiały wychodzić, żeby zrobić mężom kolację,
martwić się chorymi dziećmi,
co dzień będą płakać,
panią również będą irytować.
MUSZĘ PRACOWAĆ DLA KOBIETY
Kobieta nie jest w stanie połączyć pracy z obowiązkami domowymi,
a ja nie mam na to czasu.
Tylko tylu was zostało? Reszta wyjechała?
Tak.
WŁASNOŚĆ RZĄDU BRYTYJSKIEGO
Peter nie został?
- Mieliśmy grać w squasha. - Przypomnę mu.
Nie wiem, co tu robicie,
skoro możecie tylko czytać nasze raporty.
Co, Rosjanin wydał 39 nazwisk?
- Kto? - Rosjanin, który zdradził. Guzenko.
Dał wam 39 nazwisk?
Czyli 40 rosyjskich agentów wykrada tajemnice broni atomowej i nie tylko,
grożąc nam wszystkim?
Jesteście dziurawi jak sito.
Nie rozumiem.
Macie siatkę sowieckich szpiegów w Kanadzie i skąd o niej wiecie?
Bo jeden z nich wam powiedział?
Myślisz, że obchodzą mnie wasze raporty?
O niczym nie macie pojęcia,
póki Rosjanin sam wam wszystkiego nie wypapla.
- Kanada… - To część waszej Wspólnoty.
Własność waszego króla. Weźcie odpowiedzialność.
Słyszałem, że przyjechałeś do Londynu po załamaniu nerwowym.
Wojna dała ci w kość,
popełniłeś w Bukareszcie poważne błędy, straciłeś wielu ludzi.
A to, co zrozumiałe, cię złamało.
Nic dziwnego, że zesłali cię do Londynu,
na tę bezcelową biurową posadkę.
Odezwij się tak znowu,
a odeślą cię do domu.
Jakoś to załatwię.
Gdzie ten Peter?
Zanudził się na śmierć.
Powiedział, że pisze rezygnację.
I na kogo spadła biurokracja?
Wymeldujmy się.
Zróbmy to teraz, nie ma co czekać.
Nie powinno pani tu być.
Czemu pakujesz rzeczy Petera? Gdzie on jest?
- Mamy mu je wysłać. - Dokąd?
Nie mogę powiedzieć.
Daj spokój, Jackson, nikomu…
Dokąd?
Powiedz. Chcę się pożegnać.
Powiem pani coś.
Ci ludzie nie znoszą ciekawości,
łamania zasad i zjawiania się…
Nie zabraniano mi tu przychodzić.
No dobrze.
Chce pani coś?
Nie pogniewa się.
Dziękuję.
Nie mów, Rowe’owi, że byłam.
„Droga Feef,
nie powinnaś wiedzieć, gdzie i co robię,
więc spal to po przeczytaniu.
jadę do Polski,
a jako że to niebezpieczne, żegnam się,
mimo że łamię tym protokół.
Będę tajnym agentem, jak ty.
Komunikacja będzie utrudniona.
Pokrzepiam się myślą, że walczymy tak samo i za to samo.
Odwagi.
Masz jej mnóstwo”.
„Robaczku”?
No dobrze.
„Robaczku.
Bez odbioru”.
Pan Hennessey jest…
Jego zaloty są bardzo namolne.
Wiem, że mężczyźni tacy już są.
Chciałam już złożyć rezygnację,
bo nie może łapać mnie za…
Proszę go uderzyć.
Gdyby panią łapał, niech go pani spoliczkuje.
Ale pomyślałam o pani.
Pozbieraj się, kochana.
Łzy to oznaka słabości.
Przykro mi, ale nie mogę cię przejąć.
Kancelaria to miejsce dla wybranych.
Widzimy wszystko.
Przygotowujemy wszystko dla premiera i całego rządu.
Nie jesteśmy azylem.
Wierzę, że się nadaję.
Niestety po rozmowie o pracę powiedziałam innym, że w to wątpię.
Taka była moja ocena.
Jak dobrze wiesz,
kobietom jest trudniej.
Nie mogę wyjść na niezdecydowaną.
- Dlaczego pani… - To nie kwestia zdolności.
To kwestia charakteru.
Ta posada wymaga osób, które lubią trzymać się w cieniu,
pracować nad problemami,
które większości wydałyby się zbyt nużące.
A ty…
lubisz skupiać na sobie uwagę.
No cóż…
Musi pani wiedzieć…
że fascynują mnie nużące tematy.
NAJBARDZIEJ EFEKTYWNY DREWNO BUDOWLANE
TRANSPORT MIĘDZYDZIAŁOWY
MINISTERSTWO BUDOWNICTWA
Witaj, Reg.
PRZESYŁKA Z CIENIA
Dzwoniła panna Garrick.
Chce pani w Kancelarii Premiera.
Nieładnie, to ja walczyłem, żeby panią zatrudnić.
Brakuje jej personelu.
- Naprawdę? - To jej problem.
Nie muszę pani oddawać. I nie chcę.
Żałuję.
Dlaczego?
Zapewnia pani dach nad głową. Co mogłoby być ważniejsze?
To dla mnie nużące.
Widziałem, że się ci uda.
I co teraz?
Teraz będzie prościej, wierz lub nie.
Wiemy, że Rosjanie zdobyli informacje z dwóch zamkniętych posiedzeń.
Jednego w 1937, jednego w 1943.
Gdyby tak nie było…
to niby skąd losowy rosyjski dyplomata wiedziałby,
że Attlee chce wycofać się z Bliskiego Wschodu?
Skąd wiedziałby, że Churchill kazał generałom
rozpisać plany lądowej inwazji na Moskwę?
A więc to ktoś, kto był na obu tych zebraniach.
Właśnie.
Pokój herbaciany.
Sala maszynistek.
Nie mam powodu iść do archiwum. Czy to nie byłoby podejrzane?
Posądzą mnie o szpiegostwo.
Pani biurko.
Jesteś kobietą z wyższej klasy. Na każdym kroku masz przywileje.
To twoja siła. Nie wzbudzisz podejrzeń.
- A archiwa? - Nigdy nie będą pani potrzebne.
W budownictwie bywałam tam ciągle.
Mamy tu 500 spotkań dziennie. Będzie pani robiła notatki.
Miło poznać. Jerry Roxborough.
- Feef… - Symonds. Słyszałem.
Liczę, że pan Mulligan wszystko pokazał.
Z przyjemnością odpowiem na wszelkie pytania.
Świetnie.
- Już się dostała? - Oczywiście.
Co mówiłem?
Doskonale.
Posłuchaj. Ludzie z forsą, o których mówiłem…
obawiają się, że pożyczki nie przejdą.
Robimy przez ambasadę, co możemy, ale…
dyplomaci mają ograniczenia.
Chcą, żebym coś zrobił.
Jeśli potrafisz.
Ja niby dla nich pracuję?
To przysługa.
Powiedz im, że potrzebuję budżetu. Prawdziwego.
Oni są potężniejsi niż sam Bóg.
Nie lubię stawiać im żądań.
Jeśli lobbują u Trumana i chcą prawdziwego wywiadu,
to potrzebują dowodów, co taki wywiad może osiągnąć.
Znam się na mojej robocie. Prawdziwej, nie papierkowej.
Ale bez pieniędzy gówno zrobię.
Jeśli zdobędę forsę, muszę mieć efekty.
Żaden problem.
Podobno Peter złożył rezygnację.
Widać w ciebie nie wierzy.
Czytałeś mój raport.
Jeśli chcesz efektów, muszę mieć budżet.
Zatem pożyczki muszą być zatwierdzone w głosowaniu.
Po prostu…
wykorzystaj dziewczynę.
Opowiedz mi o znajomych polityka, z którym tańczyłaś.
Ledwo się znamy.
Zmień to.
Muszę wiedzieć, kto w Partii Pracy głosuje przeciwko pożyczkom z USA.
Jak to się wiąże z Kancelarią?
Podobno jesteś szkolona.
Zakładałem, że wiesz,
że agenci nie znają wszystkich szczegółów.
Robią, co się im każe, kiedy im się każe, i nie zadają pytań.
Tak jest.
Tak wygląda praca.
Ktoś ci sugerował, że to będzie łatwe?
Sugerowano mi, że będziemy się zajmować Rosją.
Lewe skrzydło Partii Pracy to ideologiczne roboty.
Wykonują rozkazy Moskwy, nawet jeśli tego nie wiedzą.
- Nie mogę przyjść. Przepraszam. - Co?
- Mam pracę. - Musisz przyjść.
To wielkie spotkanie rodzin.
Całymi tygodniami płynęli tu z Cejlonu.
Chcą poznać moją siostrę.
Poznają mnie na ślubie.
Mam powiedzieć, że musisz pracować?
Wezmą cię za chłopczycę.
Niech będzie.
Jesteś pewien…
że chcesz brać ślub?
Mężczyźni nie muszą.
Miałaś wyjść za mąż, żeby zdobyć pieniądze na dom
i pomóc rodzicom, ale nie chciałaś. Teraz ja muszę być dziewczyną.
To obrzydliwe.
Feef!
Podejdź.
Naprawdę sądzisz, że Amerykanie są tacy źli?
Amerykanie są w porządku. Ameryka to gówno.
Wybacz słownictwo.
Ale nie jesteś komunistą?
To trochę zbyt skrajne.
Ale kto wie? Nigdy nie mów nigdy.
Pięć lat temu byłem konserwatystą.
Naprawdę? Co cię zmieniło?
Wojna.
Pierwszy wyjazd za granicę.
Poznałem ludzi z innych środowisk, z innymi poglądami.
To jak kajdany. Musimy walczyć, by je zrzucić.
Ty nie jesteś w kajdanach.
- Naprawdę? - Nie.
Pocałuje ją?
Nie ma jaj. Ma narzeczoną.
Sprawdziłem go.
Jacy oni są?
Ci młodzi chojracy.
Choćby Stuart Butler.
Odrzucają pomoc Amerykanów.
Dlaczego?
Bo uważają to za atak,
który ma uzależnić Anglię od Stanów Zjednoczonych i ich planów.
Nie bawię się w politykę, ale wiem, że w USA wierzymy w demokrację.
I że zdarza nam się oferować pomoc finansową
pod warunkiem, że odbiorca
pozwoli dobrym ludziom z Afryki, Indii, Cejlonu i tak dalej
wybrać własne władze.
Może nie lubicie Imperium Brytyjskiego, bo trzeba się z nim liczyć.
Mówiliśmy o Stuarcie Butlerze.
Jest protekcjonalny.
Czemu zaprosiłeś do nas toryskę?
Torysi siedzą tam.
I skąpy. Nigdy nie stawiał kolejki.
Naprawdę?
Jak to wyjaśnił?
Twoja kolej.
Ja pasuję, wybaczcie.
Czy ty kiedykolwiek stawiasz?
Hugh Fenton, twój chłopak.
Ani mój chłopak, ani komunista.
Co jeszcze o nim wiesz?
Kiedyś był torysem.
Hańba Attlee i Winnowi, że próbowali nas odwieść
od socjalistycznych wartości.
- Hańba! - Hańba!
Wiem, że możesz się czuć niezręcznie,
zdając raport po wspólnej kolacji.
Ale na tym polega praca.
Jak idzie zdobywanie dostępu do archiwum?
Pracuję nad tym.
Dobrze.
Pamiętasz daty, które podałem?
Dzień dobry.
Mogę prosić o protokół z posiedzenia komisji planowania
z 7 stycznia 1943?
I z zebrania grupy palestyńskiej z 22 maja 1937.
- Nazwisko? - Fiona Symonds.
Nie zostawiaj śladów.
A jeśli zostawię?
Nie zostawiaj.
- Jak się pani nazywała? - Fiona Symonds.
Mogę je zatrzymać na noc?
Mają wrócić przed szóstą.
OBECNI:
Do kolejki, panowie.
Głosujący za tędy.
Dokąd idziesz?
Jesteśmy przeciw.
Patrz, zmieniają głosy.
Byłem w domu i związek mówi, że już mnie nie poprze,
jeśli nie zagłosuję za.
Bez pożyczki zamkną doki.
Jestem z Willem.
A ja jestem socjalistą. Wy nie?
Jak szybko upadli.
Nie.
Wal się.
I co teraz? Dostanę po łapach?
Jeśli chce pan stawiać czoła Ameryce…
mam dla pana zadanie.
Stuart Butler. Hazardzista.
Zmieniłem jego głos.
Dziewczyna odkryła, że nie ma kasy. Dowiedziałem się dlaczego i jest nasz.
Dziewczyna jest na tropie.
I planuje zabrać polityka na weekend do domu.
Przekaż to dalej.
Będzie zadowolony.
Skontaktowałem się z ludźmi z OSS w Europie.
Część z nich zostanie.
- Dobrze. - Potrzebujemy ich.
Daj mi ich nazwiska i kontakt…
Załatw nam budżet.
Posłuchaj…
Ładne zdjęcie.
Które zająłeś miejsce?
Jeśli nie wygrałeś, to po cholerę to wieszasz?
Dzwoń do tatusia.
Panna Symonds tu pracuje, tak?
Tak. I chciałbym wiedzieć, gdzie u diabła jest.
Może gawędziłby pan z sekretarkami po pracy, panie Fenton?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Muszę wyjechać. Karzą mnie za głos przeciwko pożyczkom.
Twoich przyjaciół też?
- Nie muszą. Ugięli się. - Fenton! Już.
Nie masz może czasu w ten weekend?
Owszem, mam.
- Panie Fenton. - Jest wesele mojego brata.
Zadzwonię.
PODSEKRETARZ
Panie Stephens, pracuje pan nad ustawą mieszkaniową?
W budownictwie zajmowałam się drewnem,
więc mogę służyć informacjami.
- A pani to…? - Feef Symonds.
Witam raz jeszcze.
Widzę, że państwo się znają.
Ojciec prosił, żebym pozdrowiła pana Jarvisa.
Wiedzą panowie, gdzie go znajdę?
Pracował tu przede mną.
Był moim poprzednikiem.
To się zgadza. On zmarł.
Tak.
- Niestety Jarvis nie żyje. - Nie żyje?
Biedak spadł ze schodów.
Rozumiem.
Amerykanie chcą, żebyśmy wpuścili 100 tys. Żydów
do tego, co nazywają ojczyzną.
Arabowie oczywiście są temu przeciwni.
Pozostaje nam jedno.
Powołać komisję.
Dołączą do panów urzędnicy, akademicy i jankesi.
Nie mam w tym doświadczenia.
Ekspertom od 2000 lat nie udało się tego rozwiązać,
więc bez obaw.
To tylko na pokaz, nieprawdaż?
Co i komu mamy pokazać?
Amerykanom, że z pozoru traktujemy ich uwagi poważnie.
Choć dobrze wiemy, że nie możemy ryzykować gniewu Arabów
i odcięcia od ropy.
To problem bez rozwiązania.
- Zgadza się. - Hugh…
A jeśli nie?
Uznaliśmy, że skoro tort nie będzie doskonały,
to niech chociaż wygląda.
Jak go pokroimy?
Spokojnie, będziemy udawać.
Staniemy tutaj i z nikim nie będziemy rozmawiać.
Dobrze.
Wybacz.
Mam dosyć tej wojny.
Jedzenie smakuje jak papier.
Wojna już się skończyła.
Myślisz, że taka jesteś młoda.
Mamo, napij się wody, proszę.
Proszę.
Mamy wielu gości. To będzie długa noc.
O co ci chodzi?
Że się kołyszesz,
a nie gra muzyka.
Kiedyś z siostrą tańczyłyśmy nawet bez muzyki.
I biegałyśmy.
Szybko, niczym…
rumaki.
Ojciec nazywał nas swoimi konikami.
Tak, ale teraz koniec z winem.
Teraz ty tu rządzisz.
W końcu masz bardzo ważną posadę.
Możesz się rządzić i mówić ludziom,
kiedy mogą popijać, a kiedy nie.
A oddychać mi wolno?
Przestań.
- Mogę się wypróżnić? - Dosyć wina, matko.
Damy nie mają atramentu na palcach.
I ich ukochani też nie.
Przyszłam tu z kimś.
Zrobią z ciebie jakąś emancypantkę.
Cholerna lesbijka.
- Obie wiemy, że to Freddy jest homos… - Nie!
- W porządku? - Uderzyłam się.
Widziałem w jaki sposób.
Pokaż.
- Krwawisz. - Przez pierścionek. Nic mi nie jest.
Za dużo wypiła, a ja byłam irytująca.
- Wątpię. - Nic mi nie jest.
Posłuchaj…
W porządku?
Boję się, że napytam ci biedy.
Chcę takiej biedy.
Zgładzić olbrzymy!
No dalej.
Dalej.
Nic ci nie będzie.
Uniknąłeś tysiąca kul. Nie zabije cię wąż.
Powiedz mamie, że to nazista.
Będzie jej lżej.
Nie.
Jesteś złym człowiekiem.
Spieprzaj.
RAPORT BEVERIDGE’A
TO PRZEZ TO ZOSTAŁEM SOCJALISTĄ
Jak się podoba mieszkanie?
Niech pan więcej nie pyta o Hugh.
To dobry człowiek…
a ja muszę móc z sobą żyć.
Patrzeć na siebie w lustrze.
Mój poprzednik nazywał się Phillip Jarvis, prawda?
Co o nim wiesz?
Że sprawdzał te same akta co ja.
I że nie żyje.
Ufałam Peterowi, ale wyjechał. Panu też muszę móc ufać.
- Możesz mi ufać. - Powie pan prawdę?
- Tak. - Jak zginął Jarvis?
Zamordowali go.
Rosjanie.
A jeśli zabiją i mnie?
Napisy: Juliusz P. Braun